skręcić


skręcić
1. Głód, ból skręca kogoś, skręca komuś kiszki, wnętrzności; kogoś aż skręca (z głodu, z bólu itp.) «ktoś odczuwa coś (np. głód, ból) intensywnie»: Przez to jego milczenie nawet nie zjedliśmy, co nam matka na drogę uszykowała, lecz bałem się upomnieć, choć głód mi kiszki skręcał. W. Myśliwski, Sad. Moje plecy pod wpływem wilgoci i zimna znowu zaczynają boleć i to tak, jakbym przed paroma minutami niczego nie łykał, aż mnie skręca. M. Bukowski, Wysłannik.
2. pot. Skręcić kark, łeb «ponieść śmierć wskutek wypadku»: Istvan mało karku nie skręcił, zwaliwszy się miedzy wypalone pnie. W. Żukrowski, Tablice.
3. pot. Zima skręciła kark; mróz skręcił kark «nastąpiło przesilenie w pogodzie, zima, mróz skończyły się»: (...) w tym roku coś późno zima skręciła kark... Roz bezp 1996.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • skręcić — dk VIa, skręcićcę, skręcićcisz skręć, skręcićcił, skręcićcony skręcać ndk I, skręcićam, skręcićasz, skręcićają, skręcićaj, skręcićał, skręcićany 1. «spoić, zespolić, połączyć ze sobą luźne, równolegle ułożone włókna, nici itp., kręcąc je razem,… …   Słownik języka polskiego

  • skręcać się – skręcić się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ulegać skręceniu; zwijać się : {{/stl 7}}{{stl 10}}Skręcać się pod wpływem wysokiej temperatury. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 7}} przybierać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • złamać [skręcić] kark — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zabić się; ulec poważnemu wypadkowi : {{/stl 7}}{{stl 10}}Spadł z drabiny i złamał sobie kark. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • skręcać — → skręcić …   Słownik języka polskiego

  • kark — 1. Giąć, zginać grzbiet, kark; schylać, pochylać głowę, kark przed kimś, przed czymś «poddawać się czyjejś władzy, ulegać komuś, pokornieć»: Ale Mania była harda i – podobnie jak Edward – przed nikim karku nie zginała. D. Koral, Wydziedziczeni. 2 …   Słownik frazeologiczny

  • kark — m III, D. u, N. karkkiem; lm M. i «tylna część szyi granicząca z grzbietem» Gruby, szeroki, tłusty kark. ◊ Iść, jechać, lecieć, pędzić itp. na złamanie karku «iść, jechać, pędzić itp. bardzo szybko, na oślep, nie zwracając uwagi na… …   Słownik języka polskiego

  • poskręcać — dk I, poskręcaćam, poskręcaćasz, poskręcaćają, poskręcaćaj, poskręcaćał, poskręcaćany 1. «skręcić, zwinąć wiele czegoś; skręcić coś w wielu miejscach» Wybuch poskręcał szyny, przewody. Fryzjer zbyt mocno poskręcał włosy. 2. «o większej liczbie… …   Słownik języka polskiego

  • skręcać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, skręcaćam, skręcaća, skręcaćają, skręcaćany {{/stl 8}}– skręcić {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIb, skręcaćcę, skręcaćci, skręć, skręcaćcony {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} łączyć… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • łeb — 1. pot. Biec, gnać, lecieć, pędzić, uciekać itp. na łeb na szyję, na złamanie karku «biec, uciekać itp. bardzo szybko, co tchu, w wielkim pośpiechu, nie zwracając uwagi na przeszkody i niebezpieczeństwo»: (...) wdział swoje połatane buty i,… …   Słownik frazeologiczny

  • skręcenie — n I 1. rzecz. od skręcić. 2. mat. «liczba będąca miarą odchylenia w danym punkcie krzywej od położenia w płaszczyźnie» skręcenie się rzecz. od skręcić się …   Słownik języka polskiego